Prawo dzieci do szczęścia

1 czerwca – Międzynarodowy Dzień Dziecka – radosne święto wszystkich dzieci, obchodzone jest w naszym regionie Europy od 1952 roku. Jego inicjatorem jest organizacja zwana International Union for Protection of Childhood. Wyznaczenie dzieciom szczególnego dnia w kalendarzu początek miało w 1924 roku w Genewie, kiedy to Liga Narodów reprezentowana przez przedstawicieli ponad pięćdziesięciu krajów przyjęła uchwałę zwaną Deklaracją Praw Dziecka.
Przyznanie dzieciom praw, których nie miały do początku XX wieku, stało się przełomem na drodze do uznania dzieci za pełnoprawnych obywateli społeczeństwa. Czytaj dalej Prawo dzieci do szczęścia

Katyń – cierpienie i ból

oraz wciąż powstające pytania, na które nie ma odpowiedzi. To miejsce w okolicach Smoleńska zapisało się krwawymi zgłoskami w historii naszego narodu. Przed 71 laty w bestialski sposób zostało zamordowanych tu, w Katyniu, około 22 tysięcy polskich oficerów więźniów Starobielska, Kozielska i Ostaszkowa. Zbrodnię tę oprawcy w sowieckich mundurach perfidnie okrywali zakłamaniem przez kolejne dziesięciolecia, fałszując historię, urągając nad pamięcią, cierpieniem rodzin. Świat w imię poprawności politycznej, a i sama „ludowa” Polska, przemilczali zbrodnię, która w sercach i umysłach milionów Polaków była otwartą raną, fizycznym i moralnym cierpieniem narodu, któremu nie pozwalano ponad pół wieku oficjalnie nawet opłakiwać ofiar straszliwej zbrodni. Katyń w ciągu tych lat był niby kluczem porozumienia pomiędzy tymi Rodakami, którzy wiedzieli o zbrodni i wierzyli, że świat pozna prawdę o Katyniu. I tak się stało. Czytaj dalej Katyń – cierpienie i ból

Żegnając Nauczycielkę

Przed tygodniem pożegnaliśmy polonistkę, wieloletnią nauczycielkę Wileńskiej Szkoły Średniej im. Wł. Syrokomli (dawnej nr 19) Helenę Zacharkiewicz. Odeszła od nas 29 marca w wieku 89 lat – przeżyła piękne i treściwe życie nie tylko nauczając języka ojczystego, ale też pisząc podręczniki, układając pomoce naukowe dla nauczycieli i uczniów (zbiory dyktand, tzw. wypisy z literatury), układając okolicznościowe wiersze, m. in. dla szkolnego zespołu „Wilenka”.
Odeszła Nauczycielka, która pierwszą swą klasę wychowawczą, maturalną wypuściła w świat w 1961 roku (dla dziewiętnastki była to trzecia promocja). Było ich 17. Na pogrzeb swej wychowawczyni, polonistki stawiło się 12 z obecnie żyjących 13 osób. Zresztą, byli z nią w ciągu tych wszystkich lat blisko związani, odwiedzali. Jak silne to musiały być więzy, skoro przetrwały pół wieku: do spotkania z okazji 50-lecia ukończenia szkoły tak mało zabrakło dni… Czytaj dalej Żegnając Nauczycielkę

Wschodnia Szkoła Letnia

Wschodnia Szkoła Letnia (zał. 1991) organizowana jest od 1992 r. przez Studium Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego. Gromadzi corocznie ok. 20 słuchaczy – młodych badaczy z różnych dziedzin humanistyki, zajmujących się historią i współczesnością regionu. Uczestnicy Szkoły nie mogą pochodzić z Polski. Wykłady prowadzi zmieniająca się grupa wybitnych specjalistów pochodzących głównie z Polski, Europy Zachodniej i Ameryki.
Na program Szkoły składają się: seria wykładów, w tym podczas specjalistycznych sesji wyjazdowych (w 1997 r. Wilno-Mińsk-Lwów, w 1998 r. Wilno-Toruń, a od 1999 r. corocznie – Wrocław), seminaria (kilka tematów do wyboru), objazdy naukowe oraz prezentacje instytutów, bibliotek i archiwów. Czytaj dalej Wschodnia Szkoła Letnia

O pokorze niezłomnej i bastionie duchowej potęgi

jej autorki mogła świadczyć wystawa otwarta w ubiegły piątek w Domu Kultury Polskiej w Wilnie. Anna Krepsztul – malarka ludowa o niezwykłym – naznaczonym cierpieniem i graniczącą ze świętością heroiką – życiorysie, odeszła do lepszego świata przed czterema laty. Przeżyła 75 lat, z których więcej niż pół wieku naznaczonych było cierpieniem. 20 ostatnich lat spędziła na wózku inwalidzkim. Od dzieciństwa cierpiała na osteoporozę i gruźlicę kości. Kilkadziesiąt złamań, operacji, pochodne choroby unieruchomionego człowieka, takie jak nadciśnienie, cukrzyca – wydaje się, musiały człowieka zgasić. Anna Krepsztul nie poddała się chorobie i panice do ostatnich dni, chociaż jedynie ona wiedziała, ile ją to kosztowało… Czytaj dalej O pokorze niezłomnej i bastionie duchowej potęgi

Szczytno – dla Zułowa i Wileńszczyzny

W ubiegłym tygodniu gościła w Wilnie delegacja z powiatu szczycieńskiego, której trzon stanowili członkowie Stowarzyszenia Skarbników Samorządowych Warmii i Mazur w Szczytnie. Jak zaznaczył prezes Stowarzyszenia, koordynator ds. współpracy między powiatem szczycieńskim i rejonem wileńskim pan Henryk Samborski, kontakty te zostały nawiązane w roku 2001. Wtedy to nastąpiła wymiana pomiędzy szkołami w Spychowie, zespołem szkół nr 1 w Szczytnie w Polsce oraz Rzeszy i Awiżeniach w rejonie wileńskim. Poza tym owocne okazały się kontakty z Danutą Rałowiec z Pikieliszek, jako że jeden z inicjatorów tej współpracy – pan Marian Samko – pochodził właśnie z tych okolic. Między innymi to Stowarzyszenie pośredniczyło w przekazaniu mebli i sprzętu dla dworku Marszałka w Pikieliszkach. Tak samo zresztą jak i sprzętu komputerowego dla muzeum w Niemenczynie i filii w Sużanach, mikrobusów dla szkół w Rzeszy i Awiżeniach oraz samochodu osobowego dla Muzeum Etnograficznego Wileńszczyzny.

Czytaj dalej Szczytno – dla Zułowa i Wileńszczyzny

Studium Folklorystyczne czeka na ciebie

Studium Folklorystyczne dla instruktorów polonijnych w Lublinie informuje, że wzorem lat ubiegłych prowadzi nabór na I rok Studium dla instruktorów zespołów polonijnych, które będzie się odbywało w terminie 4. 07 – 31. 07. 2011 w Lublinie.

Organizatorami Studium są: Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, Stowarzyszenie Przyjaciół i Wychowanków Zespołu Tańca Ludowego UMCS w Lublinie. Pod kierunkiem wybitnych polskich specjalistów uczestnicy Studium zdobywają niezbędną wiedzę z zakresu choreografii tańców narodowych i regionalnych. Okres szkolenia obejmuje 3 sesje (każda trwa 1 miesiąc – lipiec), w których można uczestniczyć niekoniecznie co roku. Zajęcia prowadzone są w języku polskim. W 2011 roku Studium prowadzi nabór na 1 rok oraz dla osób, które kontynuują zajęcia na roku II i III. Słuchacze otrzymują na I roku indeks, w którym uzyskują zaliczenia przedmiotów. Każdy rok zajęć kończy się promocją, natomiast słuchacze III roku zdają egzamin przed komisją i uzyskują dyplom instruktora-choreografa polskiego tańca ludowego. Czytaj dalej Studium Folklorystyczne czeka na ciebie

Młodociani mistrzowie ortografii

Pisaliśmy już nieraz o inicjatywach polonistów wileńskich szkół. Jedną z nich jest organizowanie „Polskiego dyktanda”, które tego roku po raz czwarty pisali uczniowie szkół z polskim językiem nauczania stolicy. Pomysłodawcami tego zmagania z ortografią jest koło metodyczne polonistów Wilna, a impreza już tradycyjnie odbywa się w Wileńskiej Szkole Średniej im. Sz. Konarskiego i uczestniczą w niej uczniowie klas VI-IX zarówno ze szkół średnich jak i podstawowych miasta. Czytaj dalej Młodociani mistrzowie ortografii

W Wędziagole polskie obchody litewskiej niepodległości

Mroźny, słoneczny ranek 16 lutego. W wędziagolskim kościele pw. Trójcy Świętej o godz. 10.00 jest ofiarowana Msza święta w języku litewskim w intencji Święta Niepodległości. Niestety, ale zabrakło na niej całkowicie młodzieży, chociaż do miejscowej szkoły uczęszcza ok. 250 uczniów. W kościele modliło się około 20 Litwinów i 5 Polaków. Po Mszy św. ta garstka ludzi wraz z księdzem Oskarasem Petrasem Volskisem udała się do Pomnika Niepodległości. Ks. proboszcz przemawiał do zebranych i niestety, ale musiał skonstatować z żalem, że święto nie jest takim, jakim musiałoby być: nie ma spontanicznej radości świętowania, nie ma też młodzieży…
Ale już wkrótce wszystko się odmienia. Otóż o godz. 12.00 przy Centrum Kultury w Wędziagole zatrzymuje się autokar, którym przybyli goście: zespół pieśni i tańca „Wileńszczyzna” na czele z kierownikiem dr. Janem Mincewiczem oraz radnym rejonu wileńskiego Michałem Treszczyńskim, organizatorem tego przyjazdu, no i cała gromada pięknej młodzieży. W sali Centrum Kultury zbierają się Polacy, większość – to miejscowi, przybyli też Rodacy z Kowna i innych okolicznych miejscowości, niektórzy, niestety, w ten mroźny dzień nie zdołali dojechać. Na imprezie nie zabrakło też miejscowych mieszkańców – Litwinów. Czytaj dalej W Wędziagole polskie obchody litewskiej niepodległości

Święto każdego z nas

Na wstępie chciałabym odnotować, że swój jubileusz Dom Kultury Polskiej w Wilnie potrafił tak zorganizować, by ponad tysiąc osób miało możność w ciągu trzech dni wziąć udział w obchodach jego dziesięciolecia i każdy znalazł dla siebie coś ciekawego, nie opuszczał jego progów bez uśmiechu i poczęstunku.
Obchody zainaugurowała Msza św. odprawiona w wileńskim kościele pw. Ducha Św. celebrowana przez ks. Mirosława Grabowskiego. Przypomnijmy, że ksiądz Mirosław wyświęcał też kamień węgielny, kiedy zakładano podwaliny domu. Praktycznie całą dziesięcioletnią historię Domu – oczywiście, w ogromnym skrócie – obrazowała otwarta w godzinach wieczornych wystawa fotograficzna pt. „Dom Kultury Polskiej w Wilnie – 10 lat”, której autorami są wileńscy fotograficy Bronisława Kondratowicz, Jerzy Karpowicz oraz Marian Paluszkiewicz. Wystawę w obecności setek gości otwierali Ambasador RP na Litwie Janusz Skolimowski, dyrektor Domu Artur Ludkowski, prezes zarządu Fundacji Dobroczynności i Pomocy „Dom Kultury Polskiej w Wilnie” (taka jest pełna oficjalna nazwa) Krzysztof Łachmański oraz prezes Związku Polaków na Litwie, poseł na Sejm RL i członek zarządu Fundacji Michał Mackiewicz. Przypomniał on zebranym zarówno czasy rodzenia się jak i realizacji idei budowy Domu. Czytaj dalej Święto każdego z nas